Ο Τραγικός

Το να υπάρχεις σημαίνει να είσαι θεληματικός και παράφορος και να έχεις συνείδηση αυτής της ποιότητάς σου, να «γίγνεσαι» μέσα στο χρόνο και να πραγματοποιείς αυτό το «γίγνεσθαι» με την εκλογή, την απόφαση και το πάθος.

Ύπαρξη, δηλαδή, σημαίνει πάθος, χρονικότητα, εγρήγορση και «ενεργός σκέψη»

Δεν είναι όλοι οι παθόντες τραγικοί. Ο τραγικός τιμά την ύπαρξή του. Continue reading

Η «Θεωρία της Αποπλάνησης» και το «Πρώτον Ψεύδος»

Ο Freud, επηρεασμένος από τον Charcot, αναγνώρισε στα υστερικά τραύματα ένα κρυφό ψυχικό νόημα. Προκειμένου να αναλύσει την αιτιακή σχέση μεταξύ του βιώματος, τραύματος, αποστροφής και υστερίας ανέπτυξε αρχικώς την «Θεωρία της Αποπλάνησης». Σύμφωνα με αυτή μια πρώιμη (προ-εφηβική) σεξουαλική εμπειρία που ξάφνιασε το παιδί στο μέτρο που δεν το επιθυμούσε και δεν το περίμενε, του δημιούργησε ένα ψυχικό τραύμα. Στον πυρήνα αυτής της θεωρίας υπάρχει μια πράξη οργανωμένη γύρω από τη φυσική και ψυχολογική βία η οποία βρίσκεται στην καρδιά της σχέσης μεταξύ δήμιου και θύματος, κυρίαρχου και κυριαρχημένου. Continue reading

If

If you can keep your head when all about you
Are losing theirs and blaming it on you,
If you can trust yourself when all men doubt you,
But make allowance for their doubting too;
If you can wait and not be tired by waiting,
Or being lied about, don’t deal in lies,
Or being hated, don’t give way to hating,
And yet don’t look too good, nor talk too wise: Continue reading

Έτσι το ‘θελα

Περήφανος. Ναι να ‘σαι Περήφανος. Αν καμπυλώνεις την πορεία της ζωής και ξεφεύγεις της δοθείσης μοίρας. Νέες αξίες, νέες αρχές, νέες κατακτήσεις. Κάρφωμα σημαίας σε νοητικούς λόφους απάτητους. Κράτημα της ηδονής αυτούσιας.

Θέληση! Και Απελευθέρωση!

Καμία τύχη. Έτσι το ‘θελα να λες. Η μόνη λύτρωση από το τυχαίο!

ΑΓ

Άγχος Συνείδησης

Ας ξεκινήσουμε με μια παραδοχή. Το Υπερεγώ δημιουργείται μέσω μιας ταύτισης με το πατρικό πρότυπο. Κάθε τέτοια ταύτιση έχει το χαρακτήρα αποσεξουαλικοποίησης ή και μετουσίωσης. Τα ερωτικά συστατικά μετά τη μετουσίωση δεν έχουν πλέον τη δύναμη να δεσμεύσουν ολόκληρη τη καταστροφικότητα που προστέθηκε και αυτή ελευθερώνεται ως τάση για καταστροφή και επιθετικότητα. Έτσι το Υπερεγώ (Ιδανικό) λαμβάνει το σκληρό του χαρακτήρα, το επιτακτικό του πρέπει. Continue reading

Είμαστε οι έρωτές μας

Παρόλο της εμπλοκής της λογικής στην διαδικασία επιλογής συντρόφου το άτομο συνεχίζει να επενδύει στα αντικείμενα που του υποδεικνύει το Αυτό οδηγούμενο από τις ερωτικές τάσεις. Ανάλογα με τη ωριμότητά του το άτομο, αφού λάβει γνώση από τις επενδύσεις αντικειμένου, είτε τις ανέχεται είτε προσπαθεί να τους αντισταθεί μέσω της διαδικασίας της απώθησης. Continue reading

Ενοχές

Περίεργο πράμα οι ενοχές.
Μέσα μας κουβαλάμε όλους όσους αγαπήσαμε,
και αυτοί εκεί μας κουνούν το δάκτυλο
κοσκινίζοντας κάθε ενορμησή μας.
Μα μη νομιζείς ότι όλα αυτά είναι συνειδητά,
κλωτσιά τρώνε και πέφτουνε στα σκοτεινά.
Και τώρα για να δω ποιός είναι ο πιο ευρηματικός;
Μην είναι αυτός ο άρρωστος που γουστάρει να πονά,
μπας και τιμωρηθεί και εξαγνηστεί,
μην είναι εκείνος ο ανήθικος που μές το βούρκο του γελά,
που δεν καταλαβαίνει το «γιατί» και πάει και φτιάχνει ένα «επειδή»,
ή να ναι ο αλλός ο μικρός,
που δεν βαστά ούτε να τα διανοηθεί αλλά συνέχεια τα επικρίνει στων άλλων το πετσί;
Κράτα τώρα και το σημαντικό. Τίποτα μεγαλύτερο από ένα συμπαγές ΕΓΩ,
που καταφέρνει να ευχαριστηθεί μετουσιώνοντας την ερωτική ορμή.

ΑΓ

283d48c000a0c010319e2d7a40ed2c4e.jpg

Salvador Dali, 1941

 

Ένα νέο είδος τάξης

Με βάση το παράδειγμα της Νευτώνειας φυσικής και χρησιμοποιώντας το πανίσχυρο εργαλείο των διαφορικών εξισώσεων κατέστη δυνατό να μοντελοποιηθούν φαινόμενα απ’ όλο το φάσμα των επιστημών. Αυτό δημιούργησε την εικόνα, κυρίως κατά το 19ο και τις αρχές του 20ού αιώνα, ενός καθαρά μηχανιστικού κόσμου, όπου τα πάντα είναι προβλέψιμα, με επιπτώσεις ακόμα και στη φιλοσοφική αντίληψη του κόσμου. Δημιουργήθηκε η εικόνα ενός σύμπαντος που λειτουργεί με απόλυτη τάξη όπου η παρούσα κατάσταση είναι απλώς μια συνέπεια της προγενέστερης κατάστασης και η αιτία της κατάστασης που θα ακολουθήσει.  Continue reading

Η Σίβυλλα

Κάποτε, ίσως στο σωτήριο έτος ένα,

δίχως να έχει πιεί κρασί,

η μεθυσμένη Σίβυλλα είπε:

“Αλίμονο στρεβλά τα πάντα έχουν γίνει!

Κατάπτωση, κατάπτωση! Τι ξεπεσμένος κόσμος!

Η Ρώμη πόρνη. Μέσα στο πορνείο ο Καίσαρας της

Ρώμης  είναι κτήνος κι ο ίδιος ο θεός έγινε εβραίος.”

333361.jpgAgostino Carracci “”Messaline dans la loge de Lisisca”

Για την αγάπη προς τον πλησίον

“Προσκολλείστε στον πλησίον σας, και αυτό το εκφράζετε με ωραία λόγια. Εγώ όμως σας λέω: η αγάπη σας προς τον πλησίον σας είναι κακή αγάπη προς τον εαυτό σας. Κινείστε προς τον πλησίον σας προκειμένου να ξεφύγετε από τον εαυτό σας, και αυτό προσπαθείτε να το εξυψώσετε σε αρετή.”

Continue reading

Περί Ηθικής

Τι είναι ηθικό; Ποιες πράξεις είναι αποδεκτές και ορθές; Ποιες ανάρμοστες και λανθασμένες;

Δύσκολα ερωτήματα που δεν σηκώνουν απερίσκεπτη απάντηση. Δεν είναι τυχαίο που στα θέματα ηθικής σπάνια βρίσκεται κοινό έδαφος μεταξύ των φιλοσοφούντων επί του θέματος.

Και όμως υπάρχει μια ηθική με μεγάλο προτέρημα υποστηρικτών σε σχέση με τις άλλες, που κατά ευρεία ομολογία προσφέρει το μεγαλύτερο δυνατό προσωπικό και κοινωνικό όφελος . Ηθική με υποστηρικτές από τον Αριστοτέλη μέχρι τον Νίτσε και τον Φρόυντ.

Πρόκειται για την «Ηθική της Ειλικρίνειας». Μια ηθική πέρα από σκοπιμότητες που στόχο έχει την εξυπηρέτηση της αλήθειας. Συνώνυμή της η «Ηθική της Γλώσσας».

Στόχος της επικοινωνίας δεν είναι άλλος από την αποκάλυψη και κατανόηση σκέψεων μεταξύ των συνομιλιτών. Για τη διασφάλιση της επίτευξης του στόχου της επικοινωνίας οι συνομιλητές υποχρεούνται σε σαφήνεια και ειλικρίνεια. Η εν αντιθέση με την αποκάλυψη συγκάλυψη των σκέψεων και προθέσεων παραβιάζει την ηθική της επικοινωνίας και διακυβέβει την αξιοπρέπεια και αξιοπιστία του ομιλιτή. Και τότε η συνάντηση δεν είναι παρά μια προδοσία.

ΑΓ

Θυμάσαι; Όχι, αλλά πράττω

Ο Φρόυντ στο κείμενο του “Ανάμνηση, Επανάληψη, Επεξεργασία” αναφέρει ότι “Ο αναλυόμενος δεν θυμάται απολύτως τίποτα από όσα έχει λησμονήσει και απωθήσει, αλλά τα πράττει. Δεν τα αναπαράγει ως ανάμνηση αλλά ως πράξη, τα επαναλαμβάνει, δίχως φυσικά να γνωρίζει ότι τα επαναλαμβάνει”. Καταλαβαίνουμε συνεπώς ότι αυτός είναι ο τρόπος του να θυμάται. Continue reading

Η Ηδονή από τον Επίκουρο στον Φρόυντ

Ο Επίκουρος, ο πρώτος φιλόσοφος που ως στόχο της σκέψης του έβαλε την ανθρώπινη ευδαιμονία, δίδαξε ότι η ηδονή και ο πόνος, σωματικοί ή ψυχικοί, είναι το μέτρο για το τι πρέπει να προτιμούμε και τι να αποφεύγουμε. Continue reading

Τι είναι μεγάλο;

Μεγάλο είναι να μην συμβιβάζεσαι. Μην συμβιβάζεσαι με μέτριες λύσεις.
Μεγάλο είναι να μην έχεις παρέες. Μεγάλο είναι να έχεις φίλους. Φίλους μεγάλους. Φίλους μεγάλους που έχουν φίλους μόνο άλλους μεγάλους.
Μεγάλο είναι να ερωτεύεσαι. Ή καλύτερα ο έρωτας είναι για τους μεγάλους. Μόνο οι μεγάλοι ερωτεύονται, οι υπόλοιποι ερωτοτροπούν.
Μεγάλο είναι να έχεις υπομονή. Υπομονή να προσπαθείς. Υπομονή μέχρι να θερίσεις.
Μεγάλο είναι να μην σπαταλάσαι. Μεγάλο είναι να δίνεσαι. Για το σκοπό σου να δίνεσαι. Ο μεγάλος σκοπός δικαιολογεί και το μεγαλύτερο ρίσκο. Μεγάλο ειναι να έχεις σκοπούς που αξίζουν την ανάληψη του μεγαλύτερου ρίσκου.
Μεγάλο είναι να προσπαθείς να γίνεις μεγάλος αν και μικρός. Να έχεις το θάρρος να ανέβεις το βουνό και ας εχεις τα μισά απο τα απαραίτητα εφόδια.
Μεγάλο είναι να είσαι σκληρός. Σκληρός στην αυτοκριτική σου. Να μην σου ξεφεύγεις.
Μεγάλο είναι να πολεμάς. Όχι μόνο για τη ζωή σου αλλά και για τα ιδανικά σου.
Μεγάλο είναι να γράφεις. Αλλά πως να γράφεις; Να γράφεις με αίμα. Το μελάνι ειναι για τους γραφιάδες.
Μεγάλο είναι να ξαγρυπνάς ψάχνοντας τι ειναι μεγάλο.
 ΑΓ

Είσαι «άνθρωπος μικρός, κοινός».

Σε φωνάζουν ανθρωπάκο, κοινό άνθρωπο. Λένε πως χάραξε n εποχή σου, n «εποχή τoυ κοινού ανθρώ­που». Μα δεν είσαι εσύ που το λες, ανθρωπάκο. Το λένε εκείνοι, οι αντιπρόεδροι των μεγάλων εθνών, Οι εργα­τοπατέρες, οι μετανιωμένοι γιοι των αστών, οι πολιτικοί και οι φιλόσοφοι. Continue reading

Wittgenstein on (Crypto)currencies

The value lies in the activity.

Actual money isn’t intrinsically valuable and same applies to cryptocurrencies. What matters is only that it is in fact used in trade and exchanges.

The value lies in the use of the cryptocurrency. It’s not that the exchanges and platforms use cryptocurrencies because the cryptocurrencies have value. Rather the cryptocurrencies have value because the exchanges and platforms have value. And this is due to the blockchain technology. Continue reading

Theory of Entanglement

The idea that relationship is the defining of everything in space and time.

Entanglement started as a characteristic trait of quantum mechanics, when pairs of particles are generated or interact in ways such that the quantum state of each particle cannot be described independently of the other, even when the particles are separated by a large distance.

Now there is evidence that affects the “wider” macroscopic world and even applies to consciousness and feelings.

Η γυναίκα μάγισσα

Ο Λιαντίνης στο έργο του «Γκέμμα» προσφέρει μια άλλη ερμηνεία του μύθου της Κίρκης, καταφέρνοντας να ξεθάψει κρυμμένα νοήματα και συμβολισμούς ανάμεσα από τις γραμμές της Οδύσσειας.

Η ιστορία ίσως να μην ήταν ακριβώς έτσι, μας λέει. Τα γεγονότα ενδέχεται να ήταν διαφορετικά. Ο Όμηρος όμως τα έντυσε με τέτοιο τρόπο ώστε είτε γυμνά είτε συγκαλυμμένα μετά από επεξεργασία να αφήνουν όμοια συμπεράσματα: Όταν τη γυναικεία ομορφιά τη συνοδεύει δύναμη νόησης, η γυναίκα μετατρέπεται σε μάγισσα ικανή να σαγηνεύει τους άνδρες και να τους θέτει υπό τον έλεγχό της. Μόνη ελπίδα αντίστασης καθίσταται η Οδύσσεια οξυδέρκεια, διαθέσιμη σε έναν κάθε ένα εκατομμύριο πολλών.

Continue reading

Το μεγάλο ταξίδι του Δάντη

Λίγες ημέρες πριν το πάσχα του 1300, ο Δάντης ξεκίνησε το ταξίδι του στην ανθρώπινη ψυχή. Το ταξίδι του αυτό χωρίζεται σε τρεις χωροχρονικές ενότητες: πρώτα «Κόλαση», έπειτα «Καθαρτήριο» και τέλος «Παράδεισος». Όλα όσα βίωσε και είδε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του τα αφηγήθηκε ποιητικά στο έργο του «Θεία Κωμωδία», ένα έργο ολάκερο συμβολισμός. Continue reading

Ο Ηρωικός

«Η ζωή είν’ ένας διαρκής αγών, μία αδιάκοπος, χωρίς τέρμα και χωρίς σταμάτημα, μάχη εναντίον της φύσεως, εναντίον των άλλων ανθρώπων, εναντίον του εαυτού μας…
Ο ηρωικός ‘Ανθρωπος αποτελεί ο ίδιος κέντρον του εαυτού του, ελεύθερος εις την απομόνωσίν του, αριστοκρατικός με την απόστασιν εις την οποίαν κρατεί τους άλλους, απτόητος με το θάρρος της προσωπικής του γνώμης και της προσωπικής του ευθύνης, υπερήφανος μέσα εις το άβατον τέμενος της μοναξιάς του. Δι’ αυτό δεν καταδέχεται να φθονεί, μήτε να παραβγαίνει με τους άλλους· δεν χρειάζεται να βεβαιώνει εις τον εαυτό του μ’ αυτό το μέσον, με την εξωτερικήν αναγνώρισίν του δηλαδή, την υπεροχήν του…

Γνωρίζει, ότι σημασίαν δεν έχει το περιεχόμενον των ιδεών ενός ανθρώπου, αλλ’ η ψυχική δύναμις με την οποίαν τας κατέκτησε και τας κατέχει, όχι το τι πιστεύεις, αλλά το πώς πιστεύεις ό,τι πιστεύεις…

Υπερήφανος είναι, όχι εγωιστής. Δι’ αυτό σπαταλά τον εαυτό του. Η ευτυχία του είναι να δαπανά, ακριβέστερον ακόμη: να δαπανάται»

Ιωάννης Συκουτρής

H «Άλκηστις» του Ευριπίδη και η συνειδητότητα του ζην

Το περασμένο Σάββατο, 29 Ιουλίου, είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω στο αρχαίο θέατρο Επιδαύρου το έργο του Ευριπίδη «Άλκηστις» σκηνοθετημένο από την Κατερίνα Ευαγγελάτου. Πρόκειται για το πιο αινιγματικό έργο του τραγικού ποιητή, που αμφιταλαντεύεται μεταξύ σάτιρας και τραγικότητας, θίγοντας μεγάλα θέματα, όπως τον θάνατο, τη δειλία, την αξιοπρέπεια και την αξία της ζωής, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας.
Continue reading

Περί Εννοιολογικής Τέχνης

Είναι απολύτως φυσιολογικό οι άνθρωποι να αναζητούν συμβολισμούς στα έργα τέχνης, καθώς οι περισσότεροι είναι ανίκανοι να προσλάβουν το νόημα των καθαρών μορφικών σχέσεων, είναι ανήμποροι να αντλήσουν από αυτές τη βαθιά ικανοποίηση που αισθάνεται ο δημιουργός τους και όσοι τις κατανοούν.  Continue reading

Ζήτω οι Nickelback

Δεν είναι μυστικό ότι τα τελευταία χρόνια είναι πολύ της μόδας να “μισείς” τους Nickeback. Φυσικά είναι αναμενόμενο μερικά συγκροτήματα να μην αρέσουν στο ευρύ κοινό, αλλά αυτό που δεν μπορούσα να καταλάβω είναι πως γίνεται να “μισεί” ένα άκρως επιτυχημένο εμπορικά συγκρότημα που έχει πουλήσει πάνω από 50 εκατομύρρια δίσκους παγκοσμίως, ήταν έξι φορές υποψήφιο στα βραβεία Grammy για “καλύτερο album της χρονιάς” και “καλύτερο rock album” και τα videoclips του στο youtube έχουν εκατοντάδες εκατομμύρια views. Continue reading

Ο Φρόυντ για τη θρησκευτικότητα

Μέσα στο τεράστιο έργο του, ο Φρόυντ ασχολήθηκε εκτενώς και με τη θρησκευτικότητα. Η έρευνά του στόχευε στην αποκάλυψη των αιτιών της δημιουργίας αισθημάτων θρησκευτικότητας στους ανθρώπους, στον τρόπο λειτουργίας της εκκλησίας ως ομάδα και στα συναισθηματικά δυναμικά που αναπτύσσονται μεταξύ των μελών της. Τα αποτελέσματα της μελέτης του και οι απόψεις του περιλαμβάνονται στα βιβλία του “Πολιτισμός ως πηγή δυστυχίας”, “Το μέλλον μιας αυταπάτης” και “Ψυχολογία των μαζών και ανάλυση του Εγώ”. Continue reading

Η ανατομία του ψυχικού οργάνου

Αντικείμενο στοχασμού εδώ και χιλιάδες χρόνια, η ανατομία της ανθρώπινης ψυχής παραμένει έως και σήμερα ένα μυστήριο. Κατά την προσωπική μου άποψη τα μοντέλα τα οποία πρέπει να μελετηθούν αρχικώς από κάθε ενδιαφερόμενο επί του θέματος είναι αυτό του Πλάτωνα, που αναλύεται στο έργο του “Φαίδωνας”, αυτό του Αριστοτέλη που παραθέτεται στο έργο του “Περι Ψυχής” καθώς και αυτό του Φρόυντ που παρουσιάζεται στο βιβλίο του “Πολιτισμός ως πηγή δυστυχίας”. Continue reading

2017: Η χρονιά των κρυπτονομισμάτων

Μέσα στο 2016 παρακολουθήσαμε γεγονοτά άκρως απρόσμενα. Γεγονότα που χαρακτηρίζονται, από τους στατιστικούς, ως 6σ ή “Black Swan”, γιατί οι προσδοκίες μας για την πραγματοποίησή τους είναι ελάχιστη και πολύ μακριά από το αναμενόμενο βασικό σενάριο των μοντέλων πρόβλεψης. Ένα από αυτά τα απρόσμενα γεγονότα ήταν και η εκλογή Trump ως προέδρου των ΗΠΑ.

Ακραία γεγονότα προκαλούν με τη σειρά τους άλλα ακραία γεγονότα , ένα φαινόμενο που οι στατιστικοί ονομάζουν Volatility Clustering. Ένα “ακραίο” γεγονός που ενδέχεται να ακολουθήσει την εκλογή Trump, είναι η τιμή του Bitcoin να ξεπεράσει τα 2,000 δολλάρια μέσα στο 2017.  Continue reading

Πολυάσχολοι και Ανύπαρκτοι

Το ότι όρισε η φύση τη ζωή μας να την κατέχει η μέριμνα είναι εύκολο να το καταλάβουμε. Αρκεί να ρίξουμε ένα βλέμμα στους σκοπούς και τους στόχους που θέτει ο καθένας μας. Από τη στιγμή που θα νοήσει ως τη στιγμή που θα τα κλείσει, περνά τη ζωή του μέσα σε στόχους. Κάθε φορά που θα πετύχουμε το στόχο που έχουμε, αμέσως έχει εμφανισθεί στον ορίζοντα καινούργιος. Η ζωή μας είναι μια παραπομπή σε συνεχώς εμφανιζόμενους στόχους, κατά το ακόλουθο σχήμα. Continue reading

Ο Αναξίμανδρος και η θεωρία των συνεχών κοσμογονιών

Ο Αναξίμανδρος, ( αρχ. Ἀναξίμανδρος 610 π.Χ. – 547 π.Χ.), ήταν ο πρωτός  από τους φυσικούς φιλόσοφους ή φυσιολόγους της Ιωνίας. Υπήρξε μαθητής του Θαλή και διάδοχός του στη σχολή της Ιωνίας. Ο ελληνικός φιλοσοφικός στοχασμός ξεκινάει με τον Αναξίμανδρο.

Continue reading

Ίσως η λιτότητα να μην είναι το πρόβλημα

Ίσως η λιτότητα να μην είναι το πρόβλημα, όπως η κυβέρνηση πιστεύει. Αυτό που δεν παραδεχόμαστε είναι ότι η λιτότητα απέδωσε στις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης που χτυπήθηκαν από την κρίση, με τις Πορτογαλία, Ισπανία, Ιρλανδία και ακόμα και την Κύπρο να επιδεικνύουν σημάδια οικονομικής ανάκαμψης, μειώνοντας την ανεργία και αποκαταστώντας την πιστωτική τους αξιοπιστία στις αγορές.

Τι είναι λοιπόν αυτό που καθιστά την Ελλάδα διαφορετική; Continue reading

Η Σατραπεία

Τι συμφορά, ενώ είσαι καμωμένος
για τα ωραία και μεγάλα έργα
η άδικη αυτή σου η τύχη πάντα
ενθάρρυνσι κ’ επιτυχία να σε αρνείται·
να σ’ εμποδίζουν ευτελείς συνήθειες,
και μικροπρέπειες, κι αδιαφορίες.
Και τι φρικτή η μέρα που ενδίδεις,
(η μέρα που αφέθηκες κ’ ενδίδεις),
και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα,
και πηαίνεις στον μονάρχην Aρταξέρξη
που ευνοϊκά σε βάζει στην αυλή του,
και σε προσφέρει σατραπείες και τέτοια.
Και συ τα δέχεσαι με απελπισία
αυτά τα πράγματα που δεν τα θέλεις.
Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι’ άλλα κλαίει·
τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών,
τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε·
την Aγορά, το Θέατρο, και τους Στεφάνους.
Aυτά πού θα σ’ τα δώσει ο Aρταξέρξης,
αυτά πού θα τα βρεις στη σατραπεία·
και τι ζωή χωρίς αυτά θα κάμεις.

Κ.Π. Καβάφης

(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

“Be positive”and “Be confident”

Σιχένομαι όλες τις συμβουλές συμπεριφορικού χαρακτήρα που προωθεί η δυτική κουλτούρα, μα πιο πολύ από όλες σιχένομαι τις “be positive” και “be confident”.

Η πρώτη δημιουργεί σχιζοειδείς προσωπικότητες, αφού προτείνει στο άτομο να αισθάνεται μια μόνιμη αισιοδοξία την οποία πρέπει και να εξωτερικεύει, προκαλώντας του έτσι σχίση από τα αληθινά του συναισθήματα και καλλιεργώντας του μια μόνιμη υποδόρια κατάθλιψη, αφού δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στην παγίωση μιας ψυχαναγκαστικής αισιοδοξίας. 

Η δεύτερη, καταλύτης στην ανάπτυξη ναρκισιστικών τάσεων, πιέζει το άτομο να αναπτύξει μια τεχνητή αυτοπεποίθηση, ανεξαρτήτως αν εκλείπουν ρεαλιστικοί λόγοι, οδηγώντας το στη διεξοδική λύση του έρωτα προς τον ίδιο τον εαυτό του.

ΑΓ

Το πράττειν σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, του “Damien Clerget – Gurnaud”

Εάν η φιλοσοφία έχει λόγο ύπαρξης, αυτός μπορεί μονάχα να βρεθεί στα σοκάκια της ταπεινής καθημερινότητας του κάθε ανθρώπου. Επειδή φιλοσοφία δεν είναι να αναρωτιέσαι γιατί ζεις, αλλά πώς θα ‘πρεπε να ζεις – πώς να ζεις με ευδαιμονία, όντας πιστός στα βαθύτερα θέλω σου και ειλικρινής μπροστά στο “Είναι” σου. Continue reading

Η Πρωτοτυπία κατά τον Ντοστογιέφσκι

Η πρωτοτυπία, η διαφορετικότητα – λέξεις άγνωστες στον μέσο άνθρωπο, στον ταπεινό πολίτη και το “καλό” παιδί. Ιδέες τρομακτικές για τους γονείς, για τους δασκάλους, για τους πολιτικούς. Έννοιες που οδηγούν σε μονοπάτια σκοτεινά, μοναχικά και αβέβαια, που κάθε “συνετός” άνθρωπος θα “έπρεπε” να αποφεύγει.

Continue reading

Ο μηχανισμός της προβολής

Το μικρό παιδί χρειάζεται βοήθεια από τους γονείς του στο να συλλάβει, να οργανώσει, να αξιοποιήσει τα ερεθίσματα που δέχεται από το εξωτερικό περιβάλλον, για να μπορέσει να κατακτήσει την ενότητα εκείνη που θα του προσφέρει την ψυχική ισορροπία, αλλά και την υγιή σύνδεση μεταξύ της πραγματικότητάς  και του εαυτού του. Continue reading

Εργασία και ατομικότητα

Αυτοί οι δήθεν αναγνωρισμένοι άνθρωποι , οι τιμημένοι, είναι ένας σωρός από σκουπίδια και τίποτε άλλο. Είναι όμως γεμάτοι από εκείνα ακριβώς τα σκουπίδια που θέλει η κοινωνία. Και η κοινωνία τους ανταμείβει, δίνοντάς τους βραβεία.

Continue reading

Δημοκρατικός Φιλελευθερισμός – Η εξισορρόπιση των δικαίων του ατόμου απέναντι στην τυραννία της πλειοψηφίας

Του Παναγιώτη Περυσινάκη

Σε προηγούμενο σημείωμα υπογράμμισα πόσο η διαφύλαξη της λαϊκής κυριαρχίας και η προάσπιση της δημοκρατίας εξαρτώνται από το σεβασμό στους νόμους, και πόσο η ανομία και η πάνδημη ανοχή στην ανομία υπονομεύουν το πολίτευμα, σημειώνοντας πως αναγκαίο παρακολούθημα της ελευθερίας λόγου είναι η πειθαρχία στην εφαρμογή των δημοκρατικώς αποφασισθέντων.
Continue reading

Ο πολύτιμος χρόνος των ώριμων ανθρώπων

Ένα απόσπασμα από έργο του Βραζιλιάνου Ποιητή, Συγγραφέα, δοκιμιογράφου, φωτογράφου και μουσικολόγου, του Mario de Andrade (1893 – 1945).

«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ ό,τι έχω ζήσει έως τώρα…

Continue reading

Λόγος καί Λογοκρατία

Γιά τον ‘Έλληνα (μαθηματικό Ευκλείδη ύπάρχει ή έξης πληροφορία: «Όταν κάποιος, πού άρχισε νά διδάσκεται γεωμετρία άπό τον Ευκλείδη καί εμαθε το πρώτο θεώρημα, τον ρώτησε τί κέρδος Θά εχη τώρα πού τό εμαθε, ό Ευκλείδης κάλεσε τον δοϋλο του και του είπε: «δός του τρεις δεκάρες, έπειδή πρέπει νά κερδίζη άπ’ αυτά πού μαθαίνει». Continue reading

Ο Μπέρτραντ Ράσελ και το όριο της λογικής

Φανταστείτε ότι ζείτε σε ένα χωριό, όπου ισχύει ένας πολύ περίεργος νόμος. Ο νόμος λέει :

1) Όλοι οι κάτοικοι πρέπει να κυκλοφορούν καλοξυρισμένοι

2) Οι κάτοικοι δεν πρέπει να ξυρίζονται μόνοι τους, αλλά από τον κουρέα του χωριού.

Continue reading